حالات روحی انسان وابستگی زیادی به خوردنی ها و آشامیدنی های او دارد.همان طور که نوشیدن یک شربت گوارا خستگی روحی را از ما بر طرف می کند،به همان اندازه با خوردن غذای تلخ ناراحت و رنجور می شویم.تلخی و شیرینی ،سالم و ناسالم بودن غذاها،حتی تغییر نوع و کیفیت آن ها ،به طور مستقیم بر واکنش های روحی انسان تأثیر گذار است.
در ادبیات دینی به ما آموزش می دهند که در خوردن و آشامیدن های خود ، علاوه بر توجه به این گزینه ها به نکته ای دیگری نیز دقت کنیم."حلال و حرام بودن لقمه"


کسی که ساختمان وجودی اش بر لقمه حلال بنا شود،چشم و گوش و اندام او جز به سوی حلال و پاکی قدم بر نمی دارد.زنده داری شبانه این جسم بر دیدن آیات خدا و شنیدن تسبیح ملکوتیان سپری خواهد شد؛یا کوله باری از نان و خرما بر در خانه مستمندان می برد و یا سر بر مهر عبادت خداوند گذاشته و یا محافظ حریم آب و خاک مملکت و یا هر خدمت صادقانه دیگر...؛ نه این که شب بیداری بکشد تا از دیواری بالا رود و یا به اراجیف خوانندگان مبتذل و مجریان وطن فروش و مزدور ماهواره های ضد انقلاب گوش دهد.
فردی که در لقمه هایش ردپای مال یتیم و فقیر و مسکینی نباشد ، قلب او به جای اینکه دلتنگ شنیدنی ها و دیدنی های حرام شود ، دلتنگ صوت زیبای قرآن و ترنم زیارت عاشورا می شود.
من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان – قال و مقال عالمی می کشم از برای تو
نه تنها ساختمان وجود آدمی ، بلکه خشت و گل دیوار خانه و مسجد و حسینیه ای که با پول حلال ساخته می شود ، رنگ و بویی غیر جاهای دیگر دارد.



تاريخ : ۱۳۸٩/۳/٢٥ | ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ | نویسنده : مهدی پورعاشور | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.


الکسا